Zijn christelijke films echt zo slecht?

Ik geloof in Jezus. Ik ben een christen. Dat maakt mij niet beter of minder. Dat maakt dat ik een ander wereldbeeld heb. Dat maakt dat ik misschien anders naar films kijk als anderen. Maar soms ben ik zeer teleurgesteld in christelijke films. Is het echt zo wanhopig?

In de zomervakantie was ik in Zweden op een Nederlandse, christelijke camping. Hier gingen we een film kijken, namelijk: God’s Not Dead. Dit is zo’n film die christenen elkaar vaak aanbevelen. Dus ik was benieuwd. Aan het einde van de film had ik een dubbel gevoel. Ik was geëmotioneerd door de boodschap, welk ik zeer mooi vond. Alleen ik was nijdig over de film zelf. Ik was nijdig over het feit dat Amerika zo propagandistisch werd neergezet. Ik was nijdig toen ik er achter kwam dat de film eigenlijk gewoon één grote commercial leek te zijn voor de band Newsboys. En ik was nijdig over de extreem oppervlakkige, zwart-witte personages die allesbehalve realistisch naar voren kwamen.

Ik schaamde mij een beetje. Is dit nou echt een goede, christelijke film? Zijn er eigenlijk wel goede christelijke films?

Natuurlijk is er het bekende The Passion of the Christ. Maar daar wordt het lijdensverhaal van Jezus uitgebeeld. En dat wordt heel goed gedaan. Maar daar zijn meer films over. Momenteel zelfs series. En ik vraag me af of er goede christelijke films zijn die zich in het heden afspelen.

Heaven is for Real vond ik geslaagd. Alleen niet-christenen vonden dat niet. De moralistische boodschap zou veel te veel opgedrongen worden. En dat snap ik. En ik snap ook dat dat kan ergeren. Het is vooral vaak die overduidelijke christelijke toon die mensen af laat haken.

Maar gelukkig, gelukkig zijn er films die dit wel snappen. Eigenlijk zijn dit boekverfilmingen. Denk aan The Lion, the Witch and the Wardrobe. Of The Lord of the Rings. Deze films pakken het subtiel aan. C.S. Lewis en J.R. Tolkien waren BFF’s en hebben beide hun christelijk geloof tot vorm gebracht in een schitterend beschreven fantasywereld. Wat gelukkig is verfilmd. Maar daar is het: Fantasy. Het is nog steeds geen realistische film.

Maar gelukkig heeft Mel Gibson het na The Passion of the Christ niet opgegeven. Hij maakte het fantastische Hacksaw Ridge. En die film heeft mij weer hoop gegeven. Die film ontroerde mensen, en wordt door sommigen beschouwd als een meesterwerk. Die film liet zien dat je toch een enorm sterke christelijke film kunt maken.

Dus: scenarioschrijvers, regisseurs, producenten. Pak je kans! Er is nog zoveel te verzinnen en te maken, er liggen zo veel open kansen! En als je het dan nog niet weet: Er is een heel boek vol met inspiratie…

One comment

Reageer op dit bericht

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s