Waar ligt de grens bij actie?

Er zijn een hoop films die zich maar beperken tot een bepaalde doelgroep. Films die niet door iedereen worden geapprecieerd. Wanneer besluit jij om een film wegens principes niet te gaan kijken? Waar ligt de grens?

Deze week: Actie

Waar mijn grens bij horror duidelijk was is dat bij actie redelijk vaag. Één van mijn favoriete films zijn de beide delen van Lethal Weapon. Dat zijn duidelijk actiefilms waarbij een hoop mensen overhoop worden geschoten. Maar bij een geliefde actiefilm als John Wick draait er een knop in mijn hoofd om en zet ik de film uit.

John-Wick-1-Wallpaper.jpg

John Wick zijn hond wordt vermoord. Dat is geen spoiler, want dit gebeurt in de eerste paar minuten en verklapt vrijwel niets. Die eerste paar minuten zijn allemaal nog toffe scènes. Maar wanneer de film eigenlijk pas begint en John wraak gaat nemen gebeurt er al iets in mijn hoofd. Ik besef me dat de hele film draait om het vermoorden van zoveel mogelijk mensen. Visueel gezien gebeurt dit vast uitstekend en is er een hoge fun-factor aanwezig, maar ethisch gezien is het alles behalve fun. En omdat ik geen last wil hebben van mijn geweten tijdens een film, zet ik de film uit.

Maar als Mel Gibson wraak neemt in The Patriot, dan vind ik het heerlijk om naar te kijken. Of sterker nog, als Leonardo DiCaprio in The Revenant zich wilt wreken, en dit op een onwijs bloederige wijze gebeurt, dan kan ik alleen maar genieten. Wat is dat voor een raar iets? Waarom kies ik de ene keer voor moreel verantwoord en de andere keer voor bloed?

1501culrevenant.jpg

Ik denk dat het te maken heeft met het de vraag of de hoofdpersoon rechtvaardig handelt. DiCaprio heeft een gruwelijk goede reden om wraak te nemen in The Revenant. Er zijn hem verschrikkelijke dingen overkomen waardoor hij erg veel sympathie weet op te brengen. Hij verdient het om wraak te nemen. Ik sta het hem toe.

Maar in The Equalizer is het weer een ander verhaal. Denzel Washington neemt het op voor een prostituee gespeeld door Chloë Graze Moretz. Maar dit keer gaat het over de manier waarop hij wraak neemt. Het geweld wordt ontzettend verheerlijkt in deze film. Net als in John Wick. Ik had het helemaal prima gevonden als Denzel wraak nam, maar het geweld leek meer benadrukt te zijn dan de reden waarom hij wraak nam. En dan gebeurt er weer iets in mijn hoofd.

the-equalizer-5.jpg

Over geweld verheerlijken gesproken. Kick-Ass is een geweldige film! Maar ook hier wordt geweld verheerlijkt. Als Hit-Girl met haar vader even een levend iemand in een auto vernietigen in een persmachine, dan klik ik niet weg. Sterker nog, ik moet lachen. Is dit onschuldig of heb ik toch enigszins sadistische trekjes bij het kijken van een film?

Hit-Girl.jpg

De film Logan was voor mij een zware opgave om naar toe te gaan. Ik worstelde van tevoren ontzettend met mijn geweten. Ik vond de trailer zo geweldig maar ik las dat de film ontzettend gewelddadig was. Toen heb ik voor mijzelf besloten om de film wel te gaan kijken, maar om niet te gaan voor het geweld. Maar voor de sfeer en het verhaal. En dat heeft goed uitgewerkt. Ik heb genoten van de film, en niet zozeer van Logan die zijn klauwen in iemand zijn hoofd zet.

thumb-1920-794336.jpg

Ik denk dat ik een hele vage grens heb wat betreft actie. Ik denk dat deze grens puur is gebouwd op gevoel. Maar ik weet in ieder geval één ding zeker: Ik ga niet naar een film kijken om te genieten van het geweld, maar om te genieten van de film zelf. En als een film puur draait om geweld, dan overweeg ik goed of ik de film wel of niet ga zien.

Wat betreft actie, waar ligt bij jou de grens?

Reageer op dit bericht

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s